Termy rzymskie w Warnie

Opublikowane przez dnia Luty 12, 2014 w kategorii Warna | Komentowanie nie jest możliwe

Termy rzymskie w Warnie

Położone w południowo-wschodniej części współczesnej Warny termy, zbudowano na terenie o powierzchni ponad 7000 m kw. Był to niegdyś największy antyczny budynek publiczny w Bułgarii. Styl architektoniczny i niektóre odkryte monety wskazują, iż budowa term miała miejsce w końcu drugiego – początku trzeciego wieku n.e. Podczas stosunkowo spokojnego II wieku okolica ta wzrosła do poważnego ekonomicznego i kulturalnego centrum wybrzeża Morza Czarnego i rzymskiej prowincji Mezja.

Podobne obiekty, będące pozostałością po rzymskim panowaniu, można zobaczyć także nad Adriatykiem, zatem decydując się na ofertę Chorwacja kwatery istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie możliwość zwiedzenia rzymskich ruin.

Z końcem II wieku kwitnące miasto mogło sobie pozwolić na ogromne operacje budowlane. Życie codzienne obywateli rzymskich obejmowało wizyty w łaźniach zwanych termami. Zostały one również wyposażone w sale gimnastyczne i sportowe, zwane palaestras- zewnętrzne boiska do uprawiania lekkoatletyki, sale spotkań i dyskusji, pokój relaksacyjny, itp. Oprócz hali krytej, termy miały wyróżniającą się palaestrę – duży dziedziniec, otoczony kolumnami i sklepami. Palaestra jest w północnej części łaźni. Prowadzą z niej schody do głównego holu. Budowla została zaprojektowana symetrycznie, a układ pomieszczeń następuje według zaleceń rzymskiego architekta Vitriviusa.

Tak więc, ciepłe pokoje wychodzą na południe, w środku południowej elewacji jest caldarium – łaźnia z gorącą wodą. Dwa wejścia znajdują się po północnej stronie term. Szerokie schody prowadzą do lobby – w celu zapobiegania napływu zimnego powietrza z szatni. Pokoje do przebierania (apoditeria) z drugiej strony, były na tyle duże, aby zmieścić wszystkich gości i zapewnić komfort. To miejsce, gdzie niewolnicy zostawali by pilnować ubrań i biżuterii, podczas gdy obywatele Odessos (dawna nazwa Warny) korzystali z kąpieli. Najwyższa zachowana część term – wieża rzymska, stanowiła jedną ze ścian zachodniej apoditeriy.

Pierwszy etap kąpieli to była tak zwana „krótka kąpiel” – goście przechodzili przez frigidarium (hol z zimną kąpielą), tepidarium (ciepła kąpiel) i ostatecznie do głównej gorącej kąpieli w caldarium. Zawiera on jeden duży basen i dwa mniejsze znajdujące się wzdłuż ścian – wszystkie trzy odbierały wodę z hal kotłowni. Wszystkie sale zostały umieszczone tak, by zapobiec jednoczesnemu korzystaniu z łaźni przez kobiety i mężczyzn.

Ciepłe pokoje zostały wyposażone podwójną podłogę. Górna powierzchnia jest wykonana na pionowych kolumnach. Gorące powietrze krąży między nimi i ogrzewa podłogę. Pokoje ogrzewano w ten sam sposób powietrzem, przekazywanymi między ścianami i marmurową powierzchnią. Wzdłuż wschodniej i zachodniej ściany można znaleźć fragmenty pomieszczeń wykorzystywanych do przechowywania drewna akacjowego. W północnym krańcu, znajdował się ogromny zbiornik na wodę, z którego woda płynęła w kierunku kotłowni. Następnie rury ceramiczne przewodziły ją do umywalni i basenów. Brudna woda odprowadzana była przez kanały wodne w pod podłogą.

Sam budynek miał około 20 metrów wysokości, zbudowany był z kamieni i cegieł. Zewnętrzne ściany i korytarze były ozdobione marmurowymi kolumnami i innymi elementami architektonicznymi. Inną charakterystyczną cechą dla tego miejsca jest liczba rzeźb wybitnych obywateli i rzymskich bogów, postawiona wraz z niezbędnymi fontannami. Kryzys społeczny i polityczny od III wieku wyrządził szkody w Cesarstwie Rzymskim i Odessos, jako jego części. Utrzymywanie łaźni stało się bardzo drogie i stopniowo pozbawiono je dobrej ochrony. Materiał kamienny i elementy dekoracyjne zostały wykorzystane do budowy innych budynków, w tym małych łaźni Odessos w VI wieku.